Od początku wiedzieliśmy, że pierwsze miesiące będą najcięższe. Że dopóki oboje nie będziemy zarabiać w euro nasze finanse nie będą szaleńczo się poprawiać. I że będziemy tęsknić. Bo jednak związek na odległość kiedy przywykło się do swojej obecności do łatwych nie należy. Przypuszczaliśmy jednak, że najciężej będzie Lu. Bo jak wytłumaczyć dwuletniemu chłopcu, że tata go kocha i jest, ale przytulić go nie może. Photo by Annie Spratt on Unsplash Tymczasem... Lu przez półtora miesiąca tylko dwa razy zająknął się, że chce do taty. Raz wystarczyła rozmowa o tym gdzie tata jest i obietnica, że poleci do niego takim PRAWDZIWYM samolotem. Od kilku tygodni Lu na wspomnienie o tacie mówi wszystkim, że poleci do domu taty w Holandii takim dużym ZIELONYM samolotem ("Synu, on będzie różowy" "O nie, tak chciałbym zielony... możemy go pomalować?"). Strasznie go to cieszy, a ponieważ ma problemy z umieszczaniem wydarzeń w czasie, to nie ma znaczenia czy to "jutro...