Przejdź do głównej zawartości

Wyjazd z psem do Holandii - krok po kroku


Jak wiecie mamy psa - 27 kilogramów szczęścia. Kiedy zapadła decyzja o przeprowadzce wiedzieliśmy, że musimy sprawdzić również kwestię sprawy przetransportowania naszego psa do nowego domu. Teraz kiedy wszystkie formalności mamy za sobą i czekamy już tylko na umówiony transport mogę napisać krok po kroku, jak załatwić wyjazd z psem do Holandii.

Cały proceder jest dość kosztowny, dlatego podzieliłam go na kroki, które umożliwiają rozbicie kosztów na części. Oczywiście jeśli wam się spieszy nie ma przeszkód, by kroki 1 - 4 załatwić za jednym zamachem. Nie zaczynajcie jednak później niż półtora miesiąca przed planowanym wyjazdem - "kwarantanna" po szczepieniu trwa miesiąc, a na wizytę nie umówicie się od ręki, ze względu na stosunkowo niewielką ilość lekarzy mających uprawnienia do wystawiania paszportów.

Krok pierwszy - chipowanie

My mieliśmy to szczęście, że Toffi ma czip wszczepiony od lat.
Chip musi być zgodny ze standardami europejskimi tak by służby graniczne mogły go bez problemu odczytać. Najlepiej chipować zwierzęta w przychodniach wystawiających paszporty, wtedy macie pewność, że będą zgodne.
Chip musi być wszczepiony psu wcześniej lub najpóźniej na tej samej wizycie co szczepienia ochronne, inaczej nie ma możliwości wpisania szczepienia w paszport i uodpornienie należy powtórzyć.

Uwaga!!! Obowiązek chipowania nie dotyczy psów oznaczonych tatuażem, ale... my naprawdę szczerze polecamy takie oznakowanie psa, bywa że tatuaże blakną i tracą swoją czytelność. A chip - chip jest i co więcej zawiera mnóstwo przydatnych dla znalazcy i weterynarza informacji (nie tylko bezpośredni kontakt do właściciela, ale również informacje o stanie zdrowia zwierzęcia i odbytych szczepieniach).

Krok drugi - telefon do przyjaciela

Niestety na własnej skórze przekonaliśmy się, że lekarze weterynarii wystawiający zwierzęce paszporty nie mają dokładnych informacji o aktualnych wymaganiach w kwestii badań i procedur medycznych i na wszelki wypadek zlecają niezależnie od kraju ten sam szeroki pakiet. Możliwe też, że informacje takie posiadają, a zlecają więcej w celu oskubania właściciela, ale ja będę trzymać się tej pierwszej wersji. Pojawia się więc pytanie, kto wie i jak się dowiedzieć jakie procedury będą właściwe w naszym przypadku. Pomoże telefon do Powiatowego Lekarza Weterynarii. Ma on najnowsze informacje w tym zakresie.

 Na lipiec 2018 aby przewieźć psa z Polski do Holandii musi on posiadać: 
 - paszport 
 - wpis o aktualnym szczepieniu przeciw wściekliźnie 
 NIC WIĘCEJ 

Krok trzeci - paszport i szczepienia

Uzbrojeni w wiedzę od Powiatowego Lekarza Weterynarii i numer chipa (jeżeli zakładaliście go wcześniej) umawiamy się na wizytę w sprawie paszportu z uprawnionym lekarzem weterynarii. Wizyta nie może odbyć się później niż na 21 dni przed wyjazdem. Cena paszportu jest regulowana ustawowo i na chwilę publikacji tego wpisu wynosi 100 PLN
Kosztu szczepień nie podaję, bo jak wiecie zależy on zarówno od wagi waszego psa, jak i lecznicy w której je wykonujecie. My od lat szczepimy szczepionką "skojarzoną" na wściekliznę i choroby zakaźne, na 27 kilogramowego Toffiego to wydatek rzędu 130 złotych.

Krok czwarty- ubezpieczenie

Mimo, że nieobowiązkowe jednak warto o nim pomyśleć. Koszty leczenia weterynaryjnego są wysokie. Więcej o ubezpieczeniu zdrowotnym dla psów w Holandii pisałam wcześniej  TUTAJ.

Krok piąty - transport

My zdecydowaliśmy się na wynajęcie busa, którym przewieziemy całą naszą rodzinę ( z Toffim włącznie) i dobytek. Rozważaliśmy wcześniej przelot (ze względu na czas podróży i małe dziecko) oraz wynajęcie firmy spedycyjnej, która zgodziłaby się na przetransportowanie również psa. Zrezygnowaliśmy z tej opcji, gdyż okazała się w ogólnym rozrachunku i droższa, i bardziej stresująca dla wszystkich.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Nauka niderlandzkiego przed wyjazdem

Photo by  Steve Buissinne  from  Pixabay.com W Holandii wszędzie i bez najmniejszego problemu możesz porozumieć się po angielsku. Czy więc jest sens zmagania się z językiem niderlandzkim? Oczywiście, że tak! Znajomość lokalnego języka ułatwia życie, sprawia, że lokalesi przychylniej na Ciebie patrzą, a w Holandii... dodatkowo otwiera niektóre możliwości. Języka można nauczyć się na kursie w szkole językowej. To oczywiste. Jednak kursy kosztują, a w przypadku mniej popularnych języków jak niderlandzki, często nie mało i w dodatku są trudno dostępne. Dodatkowo szkoła językowa to sztywny grafik i czas konieczny na dojazdy. Wybraliśmy więc inną drogę. Mniej intensywną, ale nie wymagającą początkowo żadnych nakładów finansowych i dającą nam elastyczność jeśli chodzi o czas nauki. Postanowiliśmy uczyć się sami. Jak uczymy się sami? Zaczęliśmy od aplikacji na telefon. Na początku myślałam o tym jak o zabawie, zabijaczu czasu w autobusie, dzięki któremu trochę osłuchamy...

Dlaczego wybraliśmy Holandię?

Photo by  Mathew Schwartz  on  Unsplash Świat jest wielki i daje ogrom możliwości. Dlaczego więc z dziesiątek krajów wybraliśmy na emigrację właśnie Holandię? Oferty pracy, od tego zaczęliśmy. Ustaliliśmy, że jako pierwszy pojedzie Mąż - z różnych względów uznaliśmy to za prostszą i bezpieczniejszą opcję. Wybraliśmy zawody, które bierzemy pod uwagę i usiedliśmy z laptopem na kolanach przeczesując mój ulubiony portal z ogłoszeniami o pracę. Okazało się, że najwięcej możliwości dają nam Niemcy, Holandia, kraje skandynawskie i Francja. Niemcy i Francję odrzuciliśmy ze względu na obawy o poziom bezpieczeństwa. Cały czas niemal słychać o niepokojach w tych krajach, zwłaszcza w dzielnicach imigranckich. Kraje skandynawskie odpadły ze względu na klimat. Brak słońca i biała Wielkanoc to nie jest coś co nastraja nas optymistycznie. Drogą eliminacji została Holandia. Kto mnie zna ten wie, że lubię wiedzieć dużo, mieć maksymalnie szeroki obraz sytuacji zanim podejmę decyz...

Jest ciężko - O związku na odległość.

Od początku wiedzieliśmy, że pierwsze miesiące będą najcięższe. Że dopóki oboje nie będziemy zarabiać w euro nasze finanse nie będą szaleńczo się poprawiać. I że będziemy tęsknić. Bo jednak związek na odległość kiedy przywykło się do swojej obecności do łatwych nie należy. Przypuszczaliśmy jednak, że najciężej będzie Lu. Bo jak wytłumaczyć dwuletniemu chłopcu, że tata go kocha i jest, ale przytulić go nie może. Photo by  Annie Spratt  on  Unsplash Tymczasem... Lu przez półtora miesiąca tylko dwa razy zająknął się, że chce do taty. Raz wystarczyła rozmowa o tym gdzie tata jest i obietnica, że poleci do niego takim PRAWDZIWYM samolotem. Od kilku tygodni Lu na wspomnienie o tacie mówi wszystkim, że poleci do domu taty w Holandii takim dużym ZIELONYM samolotem ("Synu, on będzie różowy" "O nie, tak chciałbym zielony... możemy go pomalować?"). Strasznie go to cieszy, a ponieważ ma problemy z umieszczaniem wydarzeń w czasie, to nie ma znaczenia czy to "jutro...